Barwy państwowe Ukrainy wywodzą się z herbu Księstwa Halicko-Wołyńskiego, w którym żółty lew umieszczony był na ciemnoniebieskiej tarczy. Pod takim właśnie sztandarem z wizerunkiem lwa, walczył pułk ziemi lwowskiej w bitwie pod Grunwaldem.

Istnieje również wersja wedle której że żółto-niebieską flagę przywiózł na Ruś książę Władysław Opolczyk, który pod koniec XIV wieku był namiestnikiem na Rusi Halickiej. Może nie przypadkiem barwami Opola również są niebieski i żółty.

Kiedy w XIX wieku dążono do odrodzenia narodowego, działacze ukraińscy przyjęli niebieski i żółty za swoje barwy, ale w nieustalonej kolejności.

Oficjalnie błękitno-żółtą flagę zatwierdzono w 1918 roku
 
Ukraińska SRR wchodząca w skład Związku Radzieckiego odcięła się oczywiście od tradycyjnej ukraińskiej flagi a czerwoną symboliką nawiązywała do ideologii komunistycznej. Po II wojnie światowej Niebiesko-żółtą flagę potępiono jako nieukraińską, wykorzystywaną przez banderowców.
 
W 1949 roku znajdująca się na emigracji Ukraińska Rada Narodowa zdecydowała, że flaga kraju będzie miała tradycyjne barwy – niebieski i żółty. Po odzyskaniu niepodległości przez Ukrainę powstał problem, jaką flagę ma przyjąć nowo powstałe państwo – dotychczasowa flaga komunistyczna nie wchodziła w grę, jednak dla wielu kontrowersje budziła również ta tradycyjna – kojarzyła się bowiem z UPA. Ostatecznie uznano jednak, że niebiesko-żłóta pomimo niechlubnej historii UPA, zasługuje na oficjalne barwy Ukrainy. Przywrócono je 21 stycznia 1992 roku. 

Źródło: www.wikipedia.pl